'Je doet dit allemaal voor het kind'

Toen hun eigen dochters 2, 5 en 7 waren, zijn Petra en Riens Onnink ‘onverwachts’ pleegouder geworden. Petra: ,,We kregen de vraag om een poosje voor baby Indey, van twee maanden, te zorgen. Het was een noodsituatie in de kring van onze familie. We wilden en konden helpen, en zo waren we opeens netwerkpleegouder. Indey is nooit meer bij ons weggegaan, ze is nu 23.”

Het pleegouderschap smaakte naar meer. ,,We werden officieel pleegouder en we zijn crisisopvang gaan doen. Tien jaar lang hebben we baby’s en jonge kinderen opgevangen, zo’n vijftien in totaal. De opvang duurde van een paar uur tot twee jaar. Het paste goed in ons gezin, en we vonden het heel leuk om te doen. De laatste baby was Risha. Die is net als Indey uiteindelijk ook bij ons gebleven. Zij is nu 12.”

Hechten

Dat twee van de pleegkinderen zijn gebleven heeft ermee te maken dat ze niet op een goede manier terug konden naar hun eigen familie. ,,Eigenlijk wilden we alle baby’s wel houden, ik ben dol op baby’s, maar dat gaat natuurlijk niet. Toch is dat afscheid moeten nemen best heftig want het hechten gaat snel. En zo’n baby denkt echt dat ik de moeder ben, ik zorgde immers 24/7 voor het kindje.”

De drukke tijd van het pleegouderschap is voorbij. Petra heeft voor het pleegouderschap haar carrière wel even gepauzeerd. ,,Daar heb ik geen moment spijt van gehad. Ik heb inmiddels mijn werk in de zorg weer opgepakt.”

Pleegzorg komt in beeld als de thuissituatie voor een kind onhoudbaar is geworden. Petra heeft er moeite mee dat het soms heel lang duurt voordat het perspectief van het kind duidelijk is. Natuurlijk, er zijn regels en protocollen, maar voor een kind duurt zo’n ongewenste situatie best lang.

Biologische ouders

Erg belangrijk is het om het contact tussen pleegkind en de biologische ouders in stand te houden. ,,Maar dat valt in de praktijk niet altijd mee. Ik probeerde dan altijd uit te leggen dat ik geen vijand was, maar alleen gevraagd was een poosje voor het kind te zorgen. En dat we ook geen oordeel hebben over de omstandigheden waardoor het kind uit huis geplaatst moest worden.”

Het is volgens Petra in het belang van het kind dat het zo snel mogelijk in een normale setting terecht komt. ,,De bureaucratie eromheen is wel eens lastig, en de biologische ouders zorgen soms ook voor spanning, maar als het past in je hart, je leven en je huis, en als je de goede setting voor het kind voor ogen houdt, dan kun je het pleegouderschap aan en volhouden. Het is prachtig om te doen, als je blijft bedenken: je doet dit voor het kind.”